شده است . 2 ) الدّرّ ( العقد ) النّظيم فى تسهيل التقويم ، كه تلخيص زيج الغ بيگ است و تأليف آن را به عبد الرحمن صالحى ، موقّت مسجد اموى دمشق ، نيز نسبت داده‌اند . 3 ) سدرة منتهى الافكار فى ملكوت الفلك الدّوار يا زيج شهنشاهى ، كه در آن تقى الدّين نتايج رصدهاى خود در رصدخانهء قسطنطنيه را براى تصحيح و تكميل زيج الغ بيگ آورده است . نسخه‌هاى موجود از اين كتاب ( احتمالا به علت ناتمام ماندن كار رصد ) ناقص‌اند . تكلى بخشى از اين كتاب را به چاپ رسانده است . 4 ) ريحانة الروح فى رسم الساعات على مستوى السطوح ، دربارهء ساعتهاى آفتابى سنگى ( رخامه ) و چگونگى ساخت آنها . در 980 ، عمر بن محمد فارسكورى ( همكار رياضيدان و منجم تقى الدّين ) بر اين كتاب شرحى به نام نفح الفيوح بشرح ريحانة الروح نوشت . 5 ) الثمار اليانعة من قطوف الآلة الجامعة ، شرح تقى الدّين بر رسالهء الاشعة اللامعة فى العمل بالآلة الجامعة ابن شاطر . « آلت جامعه » وسيله‌اى بود كه ابن شاطر آن را اختراع كرد و انجام دادن تمامى اعمال مربوط به زمان‌سنجى ، در هر محلى با آن مقدور بود . 6 ) شرح استخراج انصاف اقطار المدارات المتوازية ، رسالهء كوچكى دربارهء محاسبهء شعاع تصوير دايره‌هاى ارتفاع بر صفحهء اسطرلاب . نسخه‌اى از آن به خط تقى الدّين و به تاريخ 982 در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى وجود دارد . تقى الدّين در زمينهء رياضيات نيز آثارى دارد ، از جمله :